Teknik, insanoğlunun zamanla doğa kanunlarını kontrol etmesini öğrenmesiyle karşılaştığı güçlüklere karşı ve üretkenliğin gerektirdiği bilim, sanat ve ziraat gibi alanlarda geliştirdiği yöntemler bütünüdür.

Teknik terimi, toplumun üretim kalemlerinden bir parçadır. Üretim kalemleri içerisinde ayrı bir yer edinir; bu yer tekniğin, nicelik ve nitelik gibi değişimleri, maddesel olarak tespit edilmesiyle belirlenir; bu tarafıyla, insanların dünyaya ne kadar egemen olduğunun da bir kanıtıdır.

Tekniğin temel ve en önemli kalemi, üretim tekniğidir. Üretim sürecinin sınıflandırmasına göre, bu sınıflamanın yapı tekniği, gelişim tekniği ve imalat tekniği gibi alt sınıfları içerir. Üretim tekniği; askeri teknik, araştırma, tüketim, haberleşme, trafik, idare tekniği vs. gibi kollara ve diğer alt dallara ayrılır.

teknik

Teknik Neydi, Ne Oldu?

Birbiri ile etkileşimde içerisinde bulunan iki yolla gerçekleşir: İlki, insanın teknoloji alanında ve bir diğer faaliyetlerde aletler, makineler, otomatlar içerisinde nesneleşmesi; İkinci olarak, doğal etkilerin ve doğal süreçlerin teknik süreçlere dönüştürülmesi (rüzgar, hidrolik enerji vs.). İnsanlar maddeleri, birer enerji aracı olarak, (diğer maddeler üstünde etkin kalabilmek için, onların fiziksel, kimyasal, mekanik özelliklerinden kendi amacına uygun şekilde faydalanılır-Marks).

Tekniğin gelişimi, bilimin gelişimi ile doğru orantılıdır. Teknik bilimi eski zamanlarda, bilim içerisinde başrol oynarken bugünlerde, her ne kadar, tekniğin yeni adımında bilimin gelişimi için yeni etkiler ortaya çıksa da bu ilişki artık eskisi gibi değildir.

Teknik, üretimin ve dolayısıyla da insanların üretim tarzının bir sonucu olarak, toplumun tüm kalemlerini geliştirerek olumlu yönde bir etki yapar. Ancak bu etki içeriği ve yönü bakımından toplumun üretim ilişkileri ile belirlenir. Bu sebeple teknik ilişkilerinden sıyrıldığında yalın olarak hiçbir faydası olmaz.

teknik

Tekniğin Tarihsel Gelişimi

Tekniğin tarihi gelişimini 3 aşamada açıklayabiliriz.

  1. Alet Tekniği
  2. Makine Tekniği
  3. Otomasyon

Gelişimdeki her bir aşama, üretim süresince toplumun teknik ile olan ilişkilerinin sade bir biçimi ile ortaya çıkarılmıştır.

Birinci aşamada toplum tüm çalışma süresinin ana etmenidir. Teknik, insanların doğal çalışma yöntemlerini destekleyip güçlenmesine ve onların etki alanlarının geliştirilmesine yardımcı olur. Örnek verecek olursak kazma kürek ile çalışan işçi vs.

İkinci aşamada makine, çalışma sürecinin ana etmeni olur ve insanlar makineyi kullanır. Örnek verecek olursak; Traktör kullanan bir şoför, çim biçme makinesi kullanan işçi, beton mikseri kullanan işçi vs.

Üçüncü ve son aşamada ise çalışma süreci tamamı ile makineler tarafından yürütülmektedir. İnsan gücünün sıfır olduğu bu aşama oldukça pahalı ve sistemleşmiş bir teknolojiyi beraberinde ister. İnsan bu aşamada sadece denetleyici konumunda bulunmakta ve otomasyon sistemini üreten ve yöneten konumunda bulunur.

Birinci aşama ilkel zamanlarda tekniğin başlangıcı olarak tanımlanabilir. Makine tekniği son yüzyılda çok hızlı bir şekilde gelişmiş ve devletler tarafından geliştirilmiştir. Son zamanlarda gelişen teknoloji ile teknik insan gücünden sıyrılarak adeta robotlaştırılmaya başlanmıştır. İnsan hatasının sıfıra indirgendiği bu aşama, performans bakımından yüzlerce insan gücüne eş değerde olmakla birlikte insanlara verilen dinlenme, yemek, zorunlu ihtiyaçlara da gerek duymamaktadır.